Momentje mama

Ontwaken uit een winterslaap

Kunnen jullie het nog herinneren? Mijn blog over de kat die mij een winterslaap adviseerde. Deze blog kreeg een bizarre wendig, want kort daarna stortte ik compleet in en was die winterslaap een pure noodzaak geworden.

Welk dier zou je willen zijn?

Uiteindelijk zei ik zoiets als “het zal wel een menselijke winterslaap worden” en als ik het vergelijk met de kat is dit alles behalve een ontspannen kattenslaapje geweest. De laatste maanden heb ik vaak gedacht: was ik maar gewoon een kat dan had je al die menselijke sores niet.

Zora heeft inmiddels al een paar mindere slaapuren per dag en gek genoeg begint hier ook het één en ander te ontwaken. Ik wil alles behalve deze winterslaap nog eens over doen! Manmanman, het waren de maandjes wel.

Iemand de gouden tip?

Waar ik achter ben gekomen? Een winterslaap is niks voor een mens. Wij hebben meer baat bij balans het hele jaar! Hoe je dat doet? de tips blijven van harte welkom! Balans het is het nieuwe codewoord. Gelukkig begin ik het al aardig te leren of eigenlijk het leven leert me. De afgelopen maanden waren juist ook heel waardevol en bijzonder! Doordat het leven ineens even een flinke krimp krijgt (lees: het leven, niet mijn lijf) ga je veel bewuster met veel dingen om. Als je een bijtje in de tuin bezig ziet zijn nestje te bouwen voor de volgende generatie, als je de natuur ziet opfrissen van een verkwikkende regenbui, als je je kinderen ziet genieten van de moddersoepjes en buitenpicknicks. Dan leert het leven je dat je bewust mag stilstaan en genieten van al dit moois dat ons gegeven is. Dat het goed is wat vaker stil te staan bij de dingen die wel goed gaan en die er wel zijn. Wat kan het beeld dan vertroebeld raken en de cirkel blijft maar om zijn as draaien. Het is een proces van vallen en opstaan. En zoals ze mij op de therapie leren, zijn kleine succeservaringen enorm opbouwend.

Garantie tot aan de deur?

Is die balans dan uiteindelijk de garantie voor een lang gelukkig leven? Als je het mij vraagt nee! Er zullen zorgen op je pad komen en tranen zullen ook blijven vallen op deze aarde. Door ingrijpende gebeurtenissen kan het leven zomaar weer wankelen. We kunnen zo met onze eigen vragen komen en wijzen naar, waarom? Zullen er altijd antwoorden komen? Voor mij is het niet meer dan proberen over te geven en in vertrouwen uit te zien naar een hoopvolle toekomst! Bewust te mogen stilstaan en genieten van wat hier en nu is en goed te zijn met en voor elkaar! Precies zoals Kinga Bán mij leerde aan het einde van haar bewogen leven en juist ook haar hoopvolle toekomst waar zij zo doordrongen van was :
Leef met volle teugen!
Durf te leven met de dag.
Glimlach elke morgen.
Er is iets moois dat op je wacht.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
Google+
Twitter
YouTube
YouTube
Pinterest
Pinterest
Instagram