gastbloggers
Momentje mama,  Momentje te gast

Gastbloggers


Ze zag aan mij dat ik het moeilijk had en pakte mijn hand vast, die tot op de dag van vandaag nooit meer uit mijn hoofd is verdwenen.

Gastbloggers op Mommentje.

Vorige week was de prachtige blog over “tijd is fascinerend” van één van mijn gastbloggers: mama Leontine.
Wat ben ik ape trots dat mensen hun momenten willen delen op Mommentje.

Ieder mens heeft een verhaal, het hele leven is een verhaal.
Er komt een moment dat je, je verhalen wilt delen met anderen.
Het feit dat je een verhaal deelt verbind jou met die ander.

Wat betekenen gastbloggers voor Mommentje?

Gastbloggers die voor Mommentje willen bloggen zijn, enthousiaste en lieve mensen die dolgraag hun verhaal willen delen.
Zij kunnen zelf een website of blog hebben en willen zo in contact komen met nog meer anderen.
Zeker ook mensen die een eigen website bijhouden niet zien zitten en het wel heel leuk vinden om wat van het leven zwart op wit te zetten.
Zijn van harte welkom en kom vooral zoals je bent op het moment.
Mommentje staat voor ontmoeten en voor delen.

Gastbloggers beter leren kennen

Doordat iemand oprecht geintereseerd is in jouw verhaal en jij in dat van hem of haar, wil je iemand beter leren kennen.
Dat kan zomaar op straat, onder het genot van een bak koffie of thee, ook social media is anno 2019 niet meer weg te denken.

Zo’n drie jaar geleden was ik gestopt met Facebook.
Ik was social media moe.
Vooral van alle negativiteit en plaatjes die je zonder te vragen onder je ogen geschoven kreeg.
Alsof het leed altijd een beeld moet hebben willen wij het nog geloven.

Wel mistte ik de leuke sociale contacten en besloot ik mijn come back te maken.
De les die ik geleerd heb van toen en nu: dat je zelf toe laat wat je wilt toe laten en wat niet.
Een dagje of meer afsluiten van social media is helemaal prima, je schaadt er immers niemand mee.
Toen ik enkele weken geleden burnout raakte ben ik zelf twee weken laag op mijn waakvlam gaan staan, juist met social media.
Op dat moment werd ik er toe gedwongen, maar het heeft mij ruimte gegeven voor andere inzichten.

Waarom is social media zo speciaal

Sinds ik mijn blog gestart ben en actief post op Facebook  en Instagram, doe ik veel leuke contacten op.
Als ik advies nodig heb in de opvoeding van mijn kinderen, niet weet wat ik moet eten of gewoon om een hoekje mee wil kijken hoe een ander het leven doet.
Kan dit via social media op een ongedwongen manier.

Als ik vandaag de dag niet via mijn sateliet connectie had gezocht met mensen, hadden Leontine of Noor nu hun blog’s niet op Mommentje staan.
Oftewel: je krijgt er zoveel moois voor terug! Een vriendelijk woord een steunbetuiging, gewoon een praatje of een diepgaand gesprek.
Natuurlijk is er ook negativiteit.
Als daar die andere kant tegenover blijft staan en je blijft filteren wat jij als fijn ervaart, is het heerlijk om leuke contacten te sparen.

Vroeger was het niet anders, maar iets anders

Vroeger was ik al jong bezig met het maken van vriendschappen.
Ook mensen die verder weg woonden.
Op vakantie leerde ik eens iemand kennen en besloten we penvriendinnen te worden.
Na de derde brief en keer afspreken verwaterde dat.
Voor nu is het een leuke herinnering.
Net als de poëzie albums die tegenwoordig als “quotes” door het leven gaan.
Als laatst had je de kettingbrieven van vroeger.
Wie heeft ze ooit gekregen?

Net voor de computer kast in huis gesleept werd (en je een halve verbouwing moest beginnen voor die een plaats had).
Schreef ik schriften vol naar vriendinnen en ook mijn man die ik op mijn 14e leerde kennen, werd gebombardeerd met allerlei “verhalen”.
Dit ging “vice versa” en ergens moet ik ze nog opgeslagen hebben.
Al deze dingen waren de voorloper van social media.

Leontine

Leontine is iemand die ook altijd in mijn herinnering zal blijven.
Zes jaar oud was ik toen we vanuit ‘s-Gravendeel naar Barendrecht verhuisden.
Je denkt misschien dat verhuizen naar een andere plaats op die leeftijd nog niet veel met je doet.
Ik weet het nog goed dat mijn ouders ons dit vertelden.
Boos was ik en verontwaardigd!
Voor mijn gevoel liet ik mijn hele leven achter en kwam dit nooit meer goed.

Tot de eerste schooldag op mijn nieuwe school, ik herinner het als de dag van gisteren.
De juffrouw liep met mij en mijn moeder naar de klas en stelde mij voor.
Voor mij stond Leontine.
Kort donker haar, diep bruine ogen en ze droeg een blauw met wit gebreide Jip en Janneke trui.
Ze zag aan mij dat ik het moeilijk had en pakte mijn hand vast, die tot op de dag van vandaag nooit meer uit mijn hoofd is verdwenen.
Uren hebben we bij haar thuis met de barbies gespeeld.
Uiteraard had zij de leukste!
Altijd vroeg ik: hoelaat zijn je broers en vader thuis? Voor die tijd was ik met de noorderzon vertrokken.
Nu is haar broer mijn buurman (spreek ik dit nog weleens uit tegen hem) en is haar schoonzus blogster Mamabel

Ik had het niet willen missen

De jaren verstreken en ook vriendschappen verwateren, waaronder die met Leontine.
Niet uit haat, maar zo loopt het soms gewoon in het leven.
Tot het moment dat ik weer opzoek was naar oude bekenden op social media.
Wat een raakvlakken zie je dan.
Leeftijd uiteraard! Getrouwd of partners, vaak kinderen in dezelfde leeftijd. Eigenlijk hetzelfde leven als in de fantasieën tijdens het spelen met de barbies.
Nu alleen in real life.

Dankbaar ben ik ervoor.
Als ik niet was gaan bloggen of uberhaupt mijn gezicht weer liet zien op internet.
Had ik de liefste mensen waaronder Leontine de rest van mijn leven moeten missen
Dat had ik nou net niet willen missen!

Please follow and like us:

2 Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
Google+
https://www.mommentje.nl/gastbloggers">
Twitter
YouTube
YouTube
Pinterest
Pinterest
Instagram