Fibromyalgie: Revalidatie update 1
Momentje gezond,  Momentje mama

Fibromyalgie revalidatie update 1

Vorige week maandag had ik de onderzoek gesprekken voor de start van de revalidatie voor fibromyalgie.
Even twijfelde ik of ik de datum goed genoteerd had en ik niet een week abuis was.
Gelukkig reed ik niet voor niets naar Breda.
Zoals beloofd zal ik jullie op de hoogte houden van de revalidatie voor Fibromyalgie, dus hierbij: update 1

De onderzoeks fase

Voordat je aan een revalidatie traject mag beginnen wordt gekeken of je geschikt bent om te starten.
Dit gebeurd aan de hand van een drietal gesprekken met een Re-intregratie arts, psycholoog en revalidatie arts.
Er wordt gekeken naar je fysieke en mentale toestand en wat de doelen zullen zijn gedurende het traject.
De revalidatie arts kijkt naar het verloop naar de diagnose, het klachten patroon en wat je lichamelijke conditie is.
Als deze doet vermoeden dat er een andere onderliggende oorzaak is van de klachten.
Zal dit eerst nog verder onderzocht moeten worden.

Geschikt

Alle drie de gesprekken waren positief en de uitslag was dat ik klaar ben om met dit traject te beginnen.
De artsen merkten dat ik enorm gemotiveerd ben.
Ik sta ook echt te trappelen om te beginnen, maar wel met een maar.
Natuurlijk zie ik er ook als een berg tegenop.
Het traject zal mega intensief zijn en de tijd die ik hier doorbreng kan ik niet thuis kan zijn bij de kinderen.
De tijd die ik wel thuis zal zijn, zal ik nodig hebben om te rusten.
Dat betekend dat ik mij als moeder de komende 4 maanden op een laag pitje moet zetten.
Dat gaat tegen mijn natuur in.
Gelukkig krijg ik veel steun uit mijn naaste omgeving.
Van mensen die de kinderen op willen vangen.

Acceptatie

Het besef dat de therapie nodig is, is er wel.
Dat we uiteindelijk als gezin allemaal hier baat bij zullen hebben.
Het hoofddoel van de therapie zal zijn acceptatie van de pijn en de gevolgen hiervan.
Over zal fibromyalgie nu niet gaan, ze hebben er namelijk nog geen medicijn tegen.
Door acceptatie en oude patronen te doorbreken, die de klachten voor een groot deel in stand houden.
Ga je leren om de ergste pijn en vermoeidheid de baas te worden.
De wil om dit te doen heb ik absoluut!
De “hoe” vraag vind ik een lastige.
Dat deed me tijdens de gesprekken ook ontdekken, dat ik hiervoor op de juiste plek ben, met de juiste mensen.
Ook kwam meteen al een stukje acceptatie om de hoek kijken, als het om het vragen van hulp aan gaat.
Dat je hulp moet aanvaarden om dit traject uberhaupt vol te houden.
Dit was dus meteen al een mooi leer moment dat ik meenam naar huis.

Ik kan het niet alleen

Dat je oude patronen moet loslaten en andere manieren gaat leren, vraagt om veel geduld maar ook begrip.
Dit laatste ervaar ik als een groot strijdpunt.
Zoals ik al zei heb ik veel lieve mensen om mij heen die mij steunen en begripvol zijn.
Fibromyalgie is op zicht een onzichtbare ziekte.
Dat maakt het stukje begrip van buitenaf niet altijd eenvoudig al is het vaak geen onwil.
Dat stukje kwam ook naar voren tijdens de geprekken.
Het is van belang dat er dus gesprekken plaats vinden met direct betrokkenen.
In mijn geval is dat mijn lieve man.
Als er één iemand is die begrip en geduld heeft is hij dit en gelukkig maar!
De afgelopen jaren zijn er veranderingen in mij gekomen en zullen er met de therapie weer veranderingen komen.
Dit is voor William niet altijd makkelijk geweest en dit zal ook straks voor hem weer de nodige aanpassingen vragen.
Daarom wordt ook hij en ons gezin nauw betrokken in het hele traject en dat vind ik een rustgevende gedachte.
Alleen kan ik het namelijk niet!

Iemand die mij door en door kent

“Dag aan dag draagt Hij ons” is een tekst uit de bijbel die dagelijks bij mij naar boven komt.
Deze tekst en mijn vertrouwen op God heeft veel voor mij veel betekend de afgelopen maanden.
Al ben ik vedrietig, boos, wanhopig, gefrustreerd en moedeloos er zijn uitgestrekte armen die ons dragen.

Vertrouwen

De afgelopen maanden waren er dagen dat ik alleen maar naar muziek luisterde ter ere van God.
Soms had ik gewoonweg niet de moed om van de bank af te komen en aan Hem te vertellen hoe ik mij werkelijk voelde.
Dan luisterde en zong ik liedjes ter bemoediging, troost, aanbidding en opwekking.
Op momenten als deze voel ik mij dicht bij Hem, die mij tot op iedere haar van mijn hoofd kent.
Hij die geen uitleg nodig heeft om mij te begrijpen.
Zijn antwoorden ervaar ik als troost, als kracht en als rustpunt in het piekeren.
Zijn antwoord waren en zijn nog steeds iedere dag dat Hij ons voorziet!
Misschien niet de antwoorden die ik had willen en kunnen zien, maar Hij heeft ons niet in de steek gelaten.
Hij heeft me op deze weg geplaatst en mensen, situaties en de kerk bevestigen iedere dag Zijn trouw aan mij.
Alleen kan ik het niet, samen met Hem kan het alleen maar een goede uitkomst hebben uiteindelijk.
Mijn taak is vertrouwen hebben en dat werkt in iedergeval niet tegen.

Aankomende week staat de kennismakingsdag gepland gevolgd door een persoonlijk gesprek.
Daarover volgende week meer in een nieuwe update.
Leuk dat jullie zo enthousiast reageerden dat jullie mijn traject willen volgen.
Dat geeft de burger ook moed!

Please follow and like us:

2 Reacties

  • marieke

    Super dapper en knap dat je dit gaat doen! Je bent een powervrouw!! Heel veel succes komende tijd en neem de tijd om dit traject te laten slagen…

    ” Tell your mountain about your God”

    Denk aan je!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
Google+
https://www.mommentje.nl/fibromyalgie-revalidatie-update-1">
Twitter
YouTube
YouTube
Pinterest
Pinterest
Instagram