blog by night
Momentje mama

Blog by night

Samen met mijn gedimde lamp ben ik op dit late tijdstip beneden en zit ik op de bank.
Voor de zoveelste nacht kan ik de slaap niet vatten.
Als ik eenmaal slaap kan je een hele vuurwerkshow naast mij afsteken, maar het in slaap komen?
Voor nu heb ik het opgegeven, althans de slaap.
Tegelijkertijd gun ik mijn man zijn verdiende nachtrust, zonder een woelende emo-kabouter naast zich.
Dit besloot mij om een “blog by night” te doen.
Gewoon van mij af schrijven, een klein stukje van wat er op dit soort woelige momenten in mij leeft.

Rust?

Bij burn-out klachten is “rust” het juiste medicijn.
Al ben ik al aardig op weg om mijn rust te pakken en beter naar mijzelf te luisteren.
’s Nachts heb ik het meest lichamelijke pijn en piekeren gaat immers ook het beste in alle stilte.
Je opgebrand voelen maakt je juist enorm behoeftig aan rust, ’s nachts ben ik juist vreselijk rusteloos.
Degenen die dit herkennen en dat zijn er velen, begrijpen vast wat ik hiermee bedoel.

Gelukkig merk ik, nu ik de afgelopen week de knoop heb doorgehakt te stoppen met mijn voorgeschreven medicatie.
Ik mijzelf stukken beter begin te voelen.
De eerste weken heeft het mij geholpen mijn gemak te houden.
Nu ging ik ervaren dat ik onrustiger werd om weer dingen te ondernemen en de medicijnen juist tegen mij gingen werken.
Het stoppen hiermee en de heerlijke zon die ons de afgelopen dagen warm gezelschap bood, maken mij een vrolijker mens.

Schuldgevoelens

Dat ik weer stukje bij beetje met mijn beide benen op de grond beland, is natuurlijk super positief!
Zelf zie ik het ook absoluut als vooruitgang, je grenzen weer willen verleggen en hiermee aan de slag gaan.
Wel merk ik daardoor dat ik te snel weer consessies wil doen.
Dit komt voort uit schuldgevoelens.
Hier heb ik persoonlijk allerlei redenen voor en eigenlijk zijn dit redenen die ik mijzelf voortdurend aanpraat.
De welbekende neerwaartse spiraal.

Wat ik sterk ervaar, is als anderen voor mij de grens aangeven.
Dit veiliger en betrouwbaarder voelt, dan wanneer ik dit zelf moet doen.
Het bewust worden hier van, zegt mij dat dit een groot punt van leren zal worden tijdens de revalidatie.
Wat zijn mijn grenzen?
Hoe kan ik ze bewaken?
Kan en hoe kan ik mijn grens verleggen, zodat dit alles geen grip meer heeft op mij totaal?

Stille tijd

Door alles wat zich afspeelde de afgelopen tijd.
Waar ik ben stil gezet in deze alsmaar doorrazende maatschappij, ben ik het zicht kwijt op waar ik kan en mag beginnnen.
De revalidatie zal mij dan ook veel te bieden hebben, zowel lichamelijk als geestelijk.

Ondertussen ben ik juist nu op zoek gegaan naar positieve verhalen.
Mensen die rampen en tegenspoed op hun weg kennen en daar een positieve draai aan weten te geven.
Daar heb ik diepe respect voor, daar mag en kan ik veel van leren!
Alles beseffend, dat dit proces voor deze mensen ook niet binnen een dag gerealiseert is.
Wat ik wel zie bij deze mensen, is dat het hem zit in vertrouwen en doorzetten.
Strijd te omarmen in plaats van te strijden, al zullen er velen tranen ook vloeien.

Wat is het doel

Waar ik zelf voor wil gaan?
Dat ik weer mag gaan zien wie ik ben en dat ik mag zijn zoals ik ben.
Talenten komen hierin erg sterk naar voren, daar ik mijn talenten voor mijn gevoel nu bedekt hebt met een laagje zand.
Mijn doel is het laagje weg te spoelen en met volle vertrouwen mij in te zetten, met dat wat mijn sterke eigenschappen zijn.
De woorden die hierin steeds bij me naar boven komen zijn:

“Maak je geen zorgen voor de dag van morgen. Elke dag heeft al genoeg aan zijn eigen problemen”

Het roept de ene keer vraagtekens bij mij op, de andere keer bemoediging en weer een ander moment besef ik hoe ik hierop heb te vertrouwen.
Wat zijn voor jullie woorden om door te kunnen, je aan vast te houden en je kracht uit te halen?

Inmiddels vallen mijn ogen bijna dicht en kruip ik zo weer stilletjes naast mijn lieve, (irritant) snurkende man, die achter mij staat zo lang het mij gelukkig maakt!
Voor een ieder ander, houd moed en houd vast aan dat wat wel goed gaat al lijkt het misschien klein.

Please follow and like us:
error

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

RSS
Follow by Email
Facebook
Facebook
Google+
Google+
Twitter
YouTube
YouTube
Pinterest
Pinterest
Instagram